Pret met mijn kwartet

Zelfgemaakt lampionnetje

Gisteren was de dag waar Liam en Tobin al even naar uitkeken. Sint Maarten. En wat kunnen ze dan lekker hyper zijn. Helemaal als ze nog even moeten wachten totdat Maelynn klaar is met eten, zodat ik mee kan lopen.

Sinds twee jaar lopen we Sint Maarten, omdat Liam toen voor het eerst een lampion op school had gemaakt. Met Tobin had ik toen een lampion thuis gemaakt, op de peuterspeelzaal deden ze dat niet. Op school had Liam liedjes geleerd en Tobin kon deze ook snel mee zingen. Wat een poepie toen nog, nog net geen 3 jaar.

Sint Maarten 2016


Vorig jaar had Liam weer een lampion gemaakt op school. Tobin was toen nog aan het wennen en mocht dus geen lampion maken. Samen met hem heb ik mijn beste creatie ooit gemaakt. Met dank aan Pinterest. 
Nadat ik een hele middag met hem bezig ben geweest, kwamen ze toen op de peuterspeelzaal wel met het idee om lampions te maken. Tobin had er dus twee gemaakt, maar koos (thank God) voor de paddenstoel als lampion.

Sint Maarten 2017

En dan dit jaar. Tobin maakte anderhalve week geleden al een lampion op school. Hij was nog boos, omdat ik een keertje niet mee zou helpen op school en de juf had écht nog ouders nodig die konden helpen. Dat ik andere vrijdagen help met lezen deed er nu even niet toe. En dat ik met Nora een ‘boswandeling’ met de peuterspeelzaal zou lopen ook niet. En dat Maelynn ook nog moest eten en ik daarom geen zin had om de hele ochtend op school te helpen, was natuurlijk helemaal niet belangrijk ;). Ik had ook wel gedacht dat Tobin in een andere klas terecht zou komen. Het was namelijk wisseluur en dan worden alle kleuters door elkaar gehusseld. Zo komen ze ook eens bij andere juffen en kinderen in de groep. Aangezien Tobin altijd de wijde wereld wil ontdekken, had ik wel gedacht dat hij ergens anders heen zou gaan. Maar toevallig deze keer bleef hij bij zijn eigen juf. Vol trots vertelde hij dat het een wolk zou gaan maken.
Liam had afgelopen vrijdag wisseluur bij de middenbouw. En heel origineel, koos hij ook voor de wolk als lampion.
Omdat ik niet wist of ze dit jaar op de peuterspeelzaal weer een lampion zouden maken, heb ik daarmee gewacht met Nora. Maar zul je altijd zien, dan maken ze er geen één. Liam en Tobin hadden al overlegd welk liedje ze gaan zingen. Het liedje waarin ze zingen dat ze het lampionnetje zelfgemaakt hebben. Als Nora dan meezingt, moet ze niet met een lampion uit de supermarkt langs de deuren gaan. Dus we moesten er toch echt zelf eentje maken.
Veel tijd heb ik tegenwoordig niet. Dus het uurtje voordat we zouden gaan lopen heb ik met Nora nog een lampion in elkaar geknutseld. Ze wilde er eentje met Nijntje en hoe kan het ook anders, in het roze. Ik heb op internet gezocht naar een lampion die zij wilde, maar die waren te ingewikkeld. Dus waarom niet het idee van twee jaar geleden transformeren naar een Nijntje variant. Ik heb Nijntjes getekend op roze karton en die Nora uit laten prikken. 
Bakpapier is mijn beste vriend als het gaat om lampionnen. Scheelt weer een zoektocht naar vliegerpapier.

Nijntje lampion met bakpapier als vliegerpapier

Toen we uiteindelijk langs de deuren konden gaan, begonnen we bij de buren. Buurvrouw ligt al weken plat, dus buurman deed open. Ik weet niet waarom, maar ze worden altijd nóg drukker van die meneer. Dus buiten adem, zijn we de straat doorgegaan. De helft doet niet open, wat ik ook best snap. Maar de jongens natuurlijk niet. Zij werden er een beetje moedeloos van. Ik wist natuurlijk niet hoe Nora mee zou gaan met de hype van 11-11, maar zij zong duidelijk mee (zover ze de tekst wist) en stoen vrolijk mee te dansen. Na een klein uurtje zijn we naar huis gelopen. Precies op tijd, want het begon te regenen. Nog even bij papa thuis zingen en naar binnen. 
Nu staan hier drie goed gevulde bakken met snoep. Best asociaal. We hoeven de komende tijd geen snoep meer te kopen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *