Pret met mijn kwartet

Prima Ballerina

Nora had vandaag haar tweede dansles voor peuters. Vorige week had ze een proefles. Ze had er zin in! Natuurlijk was ik wel benieuwd hoe ze ging reageren, want eigenlijk mocht ik er ook niet bijblijven. Op de peuterspeelzaal heeft ze ook een hele tijd nodig gehad om gewoon afscheid van mij te nemen. Het was altijd huilen, maar sinds de vakantie gaat het supergoed. Ze staat me af en toe zelfs uit te zwaaien. 
Als Nora gaat dansen, ga ik niet naar huis. Ik blijf buiten de studio wachten, maar ik ben wel uit zicht voor haar. Er is wel een klein raampje waar je doorheen kunt kijken. Ik ben niet de enige ouder daar, dus het is lastig om een glimp van mijn dansende dochter op te vangen. 
Nora mocht ook een knuffel meenemen. In haar lekker zittende kleding (legging en shirtje) gingen we met de fiets naar de dansstudio. David bleef thuis met Tobin en Maelynn, zo kon ik er zijn voor Nora. Dat was maar goed ook. Nora vond het niet goed dat ik weg ging en begon te huilen. Daarin was ze gelukkig niet de enige. Aan het begin van de les kijkt de dansjuf wie er wel en niet is. Nora zat nog op mijn schoot. Daarna mochten de kinderen hun knuffel bij de spiegel leggen. Nora wilde dit doen, maar dan wel samen met mij. Net als het dansen. Halverwege de les, ben ik toch de studio uitgelopen. Nora keek nog een beetje om zich heen, danste niet heel enthousiast, maar bewoog een beetje heen en weer op de muziek. 
Aan het eind van de les mogen de kinderen één voor één hun knuffel bij de juf ophalen en moeten daarbij een pasje doen. Nora draaide een rondje en graaide de knuffel bij de juf uit de handen. 
Volgens de juf deed Nora leuk mee en heb ik haar direct ingeschreven.
De hele week heb ik op internet gezocht naar leuke danspakjes. Helaas is mijn zoektocht niet geslaagd. Ik had wel iets leuk gevonden, maar door foute informatie op die website, zou ik het niet op tijd in huis hebben. Dus vandaag bij de dansschool zelf het winkeltje ingedoken. Ik dacht dat iets met een echt tule rokje wel leuk zou zijn. Nora kon kiezen tussen iets zwarts of iets roze. Ze koos voor het roze jurkje met een tule rok. Toen ze hem aanhad, liet Nora wel merken dat ze die niet zo leuk vond. Daar zou ze écht niet in gaan dansen! Het volgende pakje vond ze wel goed genoeg en die werd het dus. Nog hele schattige schoentjes erbij en mevrouw was klaar om te dansen. 
Maar ze wilde weer niet alleen naar binnen. Deze keer had ik Tobin en Maelynn ook mee. Gelukkig is Tobin zo’n grote broer dat hij wel even bij Maelynn op de gang kon blijven staan. Maelynn sliep lekker verder.
Toen de knuffels weg gelegd werden, ging Nora mee. Nog wel een beetje met tegenzin en een gezicht van een puberpeuter die ergens geen zin in heeft. Ik mocht weg en de rest van de les heeft Nora leuk meegedaan. Haar chagrijnige gezicht verdween en het gezicht van een meisje dat het naar haar zin heeft, kwam tevoorschijn. Nora heeft heerlijk gedanst op allerlei kinderliedjes, zoals ‘de wielen van de bus’, ‘in de manenschijn’ en ‘zo gaat de molen’ Er zijn ook kinderen die er totaal geen zin in hebben, maar ik denk dat Nora wel op haar plekje is hier. Het is bij ons in ieder niet zo dat de moeder het leuker vindt dan de dochter. Al kan ik er echt van genieten als Nora zo mee doet. Nog niet heel fanatiek, maar het begin is er!
Volgende week weer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *