Pret met mijn kwartet

Laat ze los, laat ze gaan…

Wat een lekker weer de afgelopen dagen! Lekker veel naar buiten dus. De tuin is heel gezellig, maar minder uitdagend voor Liam en Tobin. Dus mogen ze nu met z’n tweeën naar speeltuintjes in de buurt.
De eerste keer was zondag. Liam moest zijn horloge om doen en om 17.15 moesten ze weer naar huis komen. Je moet (minstens) een straat oversteken om bij de speeltuintjes te komen en aangezien deze straat nog wel eens als racebaan wordt gebruikt, blijf ik het spannend vinden. We hadden afgesproken dat Liam en Tobin 20 minuten later weer thuis zouden komen. Leek mij lang genoeg voor een eerste keer. Maar Liam was ‘vergeten’ om op zijn horloge te kijken en dus mocht ik ze gaan halen. Ook toen hadden ze nog niet echt haast om mee te komen. Ik heb hen gelijk maar even verteld dat ze zich wel aan de afspraak moeten houden.
Vanmiddag gingen ze weer samen op pad. Naar dezelfde speeltuin. Al wilde Tobin liever naar een andere speeltuin toe. Die speeltuin noemt hij voor het gemak maar even ‘mijn speeltuin’.
Precies op de afgesproken tijd kwamen ze weer terug. Na enige discussie en toch nog even in de tuin te hebben gespeeld, gingen ze weer op pad. Deze keer kwamen ze zelf terug, zonder dat we iets afgesproken hadden. Al gauw bleek waarom.
Toen het nog écht winter was, hadden David en ik besloten dat Liam en Tobin bij ijsjes-weer zelf naar de snackbar mochten om een ijsje te gaan halen. 
Op de facebook-pagina van de snackbar hier in de buurt stond dat ze weer softijs verkochten en dat met het mooie weer! Dus leek het mij een goed moment om Liam en Tobin zelf het ijsje te gaan halen.
Liam durfde het eigenlijk niet zo goed. Hij wilde dat iemand mee ging of dat we met z’n allen gingen. Niet dus! Wat kan er nou misgaan?
Tobin gaat mee en die deinst nergens voor terug. Dus daar gingen ze, met vijf euro op stap. Spannend!
Nora was net op de bank in slaap gevallen, dus dat kwam goed uit. Want zij mag echt nog niet mee met haar broers en een ijsje zou gesmolten thuis komen.
Het leek mij leuk om een foto te maken als ze terug kwamen met een ijsje in hun handen. Maar het duurde maar en het duurde maar.
Sinds vorig jaar, toen ik mijn intuïtie negeerde wat ik niet had moeten doen (Liam en Tobin waren uit het zolderraam geklommen en ik negeerde het gevoel dat ik even boven moest kijken of alles nog goed ging – het was goed afgelopen hoor!) begon ik toch een beetje onrustig te worden. Ik gaf ze nog vijf minuten en precies toen kwam Liam aangerend. Ik vroeg hem waar Tobin was ‘die rent niet zo snel!’
Zonder ijsjes. Die hadden ze daar opgegeten, anders zou Nora het zien.
Liam was trots, want hij had zijn ijsje zonder hulp opgegeten. Met hulp wordt bedoeld dat papa even het gesmolten ijs even weghaalt. Tobin had wel hulp nodig, maar dat had Liam opgelost. Ook hadden ze servetjes nodig gehad. Liam vond dat twee wel genoeg was geweest, maar Tobin had er wel vier gepakt. En dus waren er een paar weggewaaid. Maar ze kwamen schoon weer thuis. De volgende keer geef ik ze een camera mee hoor. Toch jammer dat ik hun kleine avontuur niet zelf heb kunnen zien.
Toen ik vroeg wie de ijsjes had besteld, kon ik het antwoord natuurlijk al raden. Dat had Tobin gedaan en ze kwamen met drie euro weer terug.

Ah wat worden ze toch groot en wat is het leuk voor hen dat ze steeds meer dingen zelf kunnen. Gelukkig heb ik nog twee meiden die mij nog meer nodig hebben. Al vindt Nora dat ze zelf ook al heel veel kan. Met aankleden heeft ze nauwelijks hulp nodig en ze loopt zonder wat te zeggen de kamer uit om naar de wc te gaan. Daar waar ze tot een paar weken geleden haar kamer niet uit kwam als wij de deur niet open deden, komt ze nu ’s morgens zelf haar kamer uit en loopt zelfs naar beneden.
Alleen als het haar uitkomt wil ze hulp. Zo wil ze maar al te graag naar boven getild worden. Toen ik daar gisteravond niet aan toegaf, heeft ze een kwartier beledigd op de grond gezeten. Ze zei niets, zat alleen maar met een teleurgesteld gezicht voor zich uit te kijken. Heerlijke peuterpuber.

Gelukkig mag ik Maelynn nog wel bij alles helpen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *