Pret met mijn kwartet

Klaar met zwemmen

Liam heeft zijn c-diploma gehaald! En nu wil hij niet meer verder. Maar dat is oké. Ik vind het alleen zo zonde dat hij zes jaar heeft gezwommen en er nu niets meer mee gaat doen. Dus hebben David en ik besloten dat we allebei eens in de maand even vrij gaan zwemmen met hem. Want het zou zonde zijn als hij alles wat hij heeft geleerd (en vooral bij C is dat best wat!) zou verleren. Je laat hem alleen niet in lange kleren en een regenjas zwemmen als je voor de leuk gaat zwemmen 😉 

Ik snap wel dat hij niet meer wil zwemmen. Hij vindt het te moeilijk, al weet hij niet eens wat hij nog meer gaat leren als hij voor zwemvaardigheid 1 gaat. Maar het onbekende is spannend. Dat weet ik. Daar heb ik ook nooit zin in. En zijn start bij de c-groep verliep ook niet heel soepel. Bij zijn eerste les was er een invaljuf. Zij liet de kinderen zwemmen en als ze iets niet konden, mochten ze dat overslaan. En daar houdt Liam niet van. Hij wil het leren, zodat hij het daarna gelijk kan doen. Geen eerste leuke zwemles dus. Daarna waren we op vakantie en pas toen had hij van de echte juf les. Dat was dus erg spannend. Gelukkig pikte zij dit goed op en ging Liam weer met plezier naar zwemmen. Maar hij vindt het goed zo. Nu heeft hij zijn plezier in tennis gevonden. Daar is hij volgens mij de oudste in de groep en dat ligt hem meer dan de jongste zijn. Dan durft hij meer van zichzelf te laten zien. Dat was bij de kleuters zo en nu hij op school in de middenbouw weer de jongste is, moet hij weer opnieuw wennen. 

Bij het zwemmen is hij altijd de jongste geweest en daarom erg stil. Ik vond het wel grappig om te zien dan de twee drukste jongens van de groep elkaar niet mochten, maar beide wel naar Liam trokken. Wilden naast hem zitten op de bank en tegelijk met hem het water in. En dat terwijl ze beide een stuk ouder zijn dan Liam. 

Het afzwemmen was één groot feest voor hem. Wij als gezin waren erbij (maelynn sliep het hele uur, maar vooruit) en beide opa’s en oma’s. Liam heeft alleen maar met een lach op zijn gezicht gezwommen. En wat deed hij het goed! Ik doe het hem niet na hoor! Zelfs de hoekduik waar hij de meeste moeite mee had en waardoor hij een maand eerder niet mocht afzwemmen, ging nu supergoed. Hij kreeg zelfs een overdreven dikke duik van de meester. Dat maakt je dan nóg trotser natuurlijk. 

Zondagavond was Liam dus klaar en hebben we thuis een patatje gegeten. De volgende ochtend ging ik voor het eerst met Maelynn zwemmen (voordat ik met Nora het water in zou duiken). Weer heel anders met zo’n kleintje! Dus over 6 jaar zit ik daar voor de laatste keer denk ik 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *