Pret met mijn kwartet

Kerst 2018

Voordat de kerstvakantie begon, hadden ook Liam en Tobin nog een kerstdiner op school. Op school hadden ze iets van de lijst uitgekozen: Liam pizza en Tobin wilde croissantjes met worstjes. Van de pizza kon ik nog wel iets leuks bedenken, maar die croissantjes heb ik gewoon in een bakje gedaan. Liam en Tobin vonden het in ieder geval hartstikke leuk om hun maaltijd klaar te maken.

Na het kerstdiner mochten wij als ouders in de klas komen om naar liedjes van de kinderen te luisteren. Nu nog makkelijk. David en ik verdelen ons. Nora ging met David naar Liam en ik had Maelynn in de draagzak mee naar Tobin. Maar hoe dan over twee jaar, als Nora ook op school zit. Dat wordt nog een dingetje…

Omdat we in het weekend al kerst bij mijn schoonouders hadden gevierd, hadden we eerste kerstdag heerlijk voor onszelf. Het is nog nooit voorgekomen dat we een kerstdag met ons gezin door konden brengen en ik keek er al naar uit. Ik wilde er wel iets bijzonders van maken en had bedacht om een soort mini-kerstdiner a la school te doen. Maar met kinderen weet je het nooit. In de vroege ochtend van eerste kerstdag begon Liam met overgeven. Daar is hij de hele dag mee bezig geweest. Dus er ontbrak al iemand aan het kerstdiner en dan mag je nog veel kinderen hebben, het voelt niet compleet. Ik ben dus maar gaan sporten, ik was toch al een beetje teleurgesteld 😉 In de loop van de middag werd Tobin ook al hangerig. Hij zei dat hij ging boven spelen, maar toen ik bij hem ging kijken lag hij ook te slapen. Ik had er al een slecht onderbuik gevoel over. Hij kwam na een paar uurtjes beneden en vertelde dat hij echt geen buikpijn had. Totdat hij een blokje kaas in zijn mond kreeg en het er bijna net zo hard weer uit kwam. Hij had toch wel een beetje buikpijn. Hé gezellig jongens, zo’n kerst! Als ik ergens niet tegen kan, is het mijn kinderen die ziek zijn. Eigenlijk uberhaupt mensen die ziek zijn, maar aan mijn kinderen kan ik helemaal niet ontsnappen ;). Dus mijn trek was ook ver te zoeken. Ons kerstdiner bestond dus uit stokbrood met kruidenboter en wat kipkluifjes. De beloning was te zien de volgende ochtend op de weegschaal.

Gelukkig voelden beide mannen zich de volgende ochtend iets beter en zaten we met zijn allen aan de ontbijttafel. Na een rustige ochtend en begin van de middag, zijn we aan het eind van de middag naar mijn ouders gegaan om daar te aan gourmetten met de hele familie. En dat was natuurlijk ook een feest, want vorig jaar was mijn vader er niet bij. Die lag toen nog bij te komen in het VUmc na een operatie nadat zijn bekkenslagader was gescheurd. Dat was dus helemaal geen leuke kerst, dan viel deze kerst nog wel mee!

Het was een rommelige kerst, maar de eerste voor Maelynn. Haar roze ‘mijn eerste kerst’-bal hing in de boom. Maar de boom besloot toen om te vallen en daar ging de bal. Gelukkig hadden we die van Nora nog, maar leuk was anders.
Vorig jaar kerst was Maelynn nog ons geheimpje. We hadden het net aan de kinderen verteld en wat hadden zij toen goed hun mond gehouden! Nu hoort ze al helemaal bij ons en kunnen we geen leven zonder haar voorstellen. Haar vrolijkheid is echt een cadeautje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *