Pret met mijn kwartet

Een zeldzaam moment alleen met Maelynn

Afgelopen donderdag had ik een middag thuis alleen met Maelynn. Nora was er ook, maar zij heeft liggen slapen. Ze was zo moe, dat ze ruim drie uur heeft geslapen. Precies op het moment dat ik Nora naar bed bracht, werd Maelynn wakker.
Normaal als Nora gaat slapen na het middageten (komt echt nog maar heel weinig voor), dan moet ik haar na een uurtje weer wakker maken om Liam en Tobin van school te halen. Donderdag hoefde dat dus niet. Liam en Tobin werden door mijn schoonouders opgehaald en werden na het avondeten weer thuis gebracht.
Hierdoor kon Nora dus gewoon blijven liggen en heb ik haar heel lang laten slapen. Zo had ik alle tijd met Maelynn. Eerst dacht ik nog: goh wat jammer dat Maelynn niet nog heel even doorslaapt, want daar gaat een klein momentje voor mezelf. Maar al snel vond ik het heerlijk! Eerst een broodje bij Maelynn naar binnen werken en toen kon het knuffelen beginnen.

Maelynn wil geen borstvoeding meer en eigenlijk vind ik dat heel jammer. Daar waar de andere drie keer het voeden vanzelf ging, ging het deze keer iets minder geweldig. Tijdens haar derde maand is Maelynn niet aangekomen en dus moesten we haar gewicht in de gaten houden. Ik heb haar veel vaker gevoed en ’s avonds kreeg ze al een flesje poedermelk, omdat ze zo onrustig was dat het voor ons beide alleen maar frustrerend was. En ook ’s nachts is David er vaker uitgegaan om Maelynn (afgekolfde) melk te geven, iets wat ik bij de oudste drie ook alleen deed.
Zo waren er al minder momentjes met ons twee dan dat ik gewend ben. De flesjes werden ook gegeven door Liam, Tobin en Nora die het natuurlijk ook geweldig vinden om hun kleine zusje eten te geven.

Donderdag mocht ik dus Maelynn weer in alle rust een flesje geven. Natuurlijk doe ik dit ook als de anderen er ook bij zijn, maar dan gaat het even snel tussen door of ik ben ondertussen ook met andere dingen bezig. Nu waren we echt samen en was er geen afleiding. En dan is dat extra genieten.
Na het flesje hebben we ook nog heel veel kunnen knuffelen en liedjes gezongen. Ook toen Maelynn op de grond ging spelen, kon ik alleen naar haar kijken en zien hoe zij achteruit verschuift in plaats van te kruipen waar ze heen wil. Rondjes draaien op haar buik kan ze wel heel goed. Als ze dan toevallig met haar voet tegen iets aanschopt wat ze in eerste instantie wilde hebben, draait ze zich heel snel om en heeft het zo dus alsnog te pakken.
Met dit soort dingen is Maelynn dus niet snel en lijkt ze een beetje op haar oudste broer. Ze doet pas dingen als ze het goed kan. Net als omrollen. Nora was echt heel snel (2,5 maand), maar was met kruipen, staan, lopen weer trager omdat ze zo ook wel kwam waar ze wezen wilde. Maelynn rolde pas om, toen het geen worsteling meer was en zij zonder enige moeite kon omrollen.
Ook haar tanden laten op zich wachten. Je ziet ze wel zitten, maar ze komen maar niet door.
Wat dan wel grappig is om te zien, is dat Maelynn al heel vroeg heel sociaal is. Zo lachte Maelynn al heel snel. En dan denk je dat al die lachjes voor de 6 weken van die stuiptrekkingen zijn, maar dat lachje van Maelynn niet. Ze lachte al heel vlot, want in de eerste week heb ik al genoeg lachende gezichtjes op de foto kunnen zetten. Maar ook ik ging uit van die reflex-lachjes, totdat we bij het consultatiebureau waren toen Maelynn nog geen vier weken oud was. Maelynn lachte bewust naar de arts (zou ze nu ook niet meer doen met al die vaccinaties 😉 ). De arts vroeg of wanneer haar eerste lach was, zodat ze die kon noteren. Ik had geen idee dus en heb het maar op ‘sinds deze week’ gegooid. Want de arts vond het een échte lach. En ook zwaaien doet Maelynn sinds een aantal weken en tegenwoordig doet ze niets anders meer. Als ze ‘dag’ hoort zwaait ze heel enthousiast en eigenlijk doet ze dat de hele dag door, als ze niets anders te doen heeft.
Ik vind het heerlijk om vier kinderen te hebben en dan ook nog zo verschillend!
Al deze speciale Maelynn-talenten (;) ) zie ik toch minder snel, omdat ik mijn aandacht moet verdelen over vier kinderen. Daar waar ik met Liam hele dagen alleen thuis zat en soms de uren aftelde totdat David weer thuis was, zijn de dagen nu helemaal ingedeeld en is het dus heerlijk als ik even niets hoef en volop kan genieten van Maelynn!

En zelfs dit blog heb ik niet zo rustig kunnen schrijven, als dat ik van de week van Maelynn heb kunnen genieten. Want terwijl ik zit te typen, praat David natuurlijk tegen mij en komt Tobin tussendoor om te vragen of ik hem wil schminken. Wat ik natuurlijk helemaal niet erg vind, maar als je dan even drie uur lang kunt doen wat je wilt, is ook wel eens heel fijn 🙂

Ik ben nog een ster in het schminken.. maar gelukkig willen vooral Nora en Tobin vaak geschminkt worden en kan ik nog héél veel oefenen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *