Pret met mijn kwartet

De oneerlijke wereld van een kleuter

Soms is onze Tobin zo wijs voor zijn leeftijd. Lekker bijdehand, uitspraken waar je u tegen zegt en heel open naar iedereen. En als hij zo is, zou je bijna vergeten dat hij toch echt nog maar vijf jaar is, een echte kleuter dus. En deze kleuter kan zich heel erg druk maken om iets waar je de logica nooit van zal begrijpen, maar welke kleuter niet? Vooral als Tobin moe is, is de hele wereld oneerlijk. Zo ook gisteravond. Tobin was moe, héél moe! Hij heeft nu op maandag- en dinsdagmiddag zwemles. Vooral de borstcrawl, dat waardoor hij niet mag afzwemmen, is zeer vermoeiend. Dus dinsdagavond is al zijn energie uit hem gezogen en dan kan hij zo lekker lang in zijn zelfmedelijden blijven hangen. 

Tobin had vorige week een feestje. Hij kreeg naar een uitdeelzakje wat was dichtgeknoopt met een strikje van cadeaulint. 
Van de week heeft hij de inhoud van het zakje opgemaakt en dat lintje zwierf een beetje door de kamer. 
Gisteravond had Tobin het weer gevonden en het moest per se mee naar boven. Nora was in haar ik-pak-mijn-broers-even-aan-mood en pakte dat lintje van Tobin en gooide het weg. Uiteindelijk kwam het in de wc-pot terecht. Dit tafereel speelde zich namelijk af in de badkamer. DRAMAAAA!  Nora was stom, want ze had het ‘sliertje!!’ in de wc gegooid. 
Sindsdien totdat Tobin een kwartiertje later in bed lag is het woord ‘sliertje’ 600 keer gevallen. Schreeuwend. 
Toen ik zei dat ik dat sliertje in de prullenbak wilde hebben, was het drama helemaal compleet. 
Dat kon en mocht niet. Want het sliertje was zo ‘moohoohoohooi’. 
Hoe moet ik mijn lach nou inhouden als er zo’n drama wordt gemaakt om een stukje cadeaulint?
Het sliertje kon niet weggegooid worden, want Tobin wilde nog nep-cadeautjes maken en doen alsof hij een cadeautje zou geven met een sliertje. 
Zelfs toen ik beloofde dat hij morgen een nieuw lintje zou krijgen, was dat niet goed genoeg. 
Ik had het lintje achter de doos met tissues achter zijn bed verstopt. Deed alsof ik het weg had gegooid en bekeek zo of hij zijn sliertje zou vergeten. 
Uiteindelijk werd Tobin rustig, want hij zou morgen een nieuw sliertje krijgen van papa. 
Hoezo is dat wel goed en wanneer hij er één van mij zou krijgen niet?
Maar goed. Tobin was rustig en viel snel in slaap. Gek hè!? 😉

Vanmorgen kwam Tobin blij naar beneden, want ik had zijn sliertje nog niet weggegooid!
Dat hebben we toen maar samen gedaan en de rest van de dag heb ik hem niet meer over zijn ‘sliertje’ gehoord. 

Wat zou ik graag nog een kleuter willen zijn, zodat een sliertje het ergste is waar je je druk om kunt maken 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *