Pret met mijn kwartet

De dinsdagochtend

Op dinsdagochtend om 9.15 uur zijn Maelynn en ik vaak alleen thuis. Wat is het dan stil in huis! De mannen zijn op school en op hun werk (nog geen 200 meter bij elkaar vandaan). Nora is dan naar de peuterspeelzaal. Maar voordat het zo rustig is, gaat er best wel een organisatie aan vooraf. Lijkt mij leuk om daar eens iets over te schrijven. Want ik doe het op de automatische piloot, ik zit er middenin. 

Om 7.00 uur gaat de wekker. Rond die tijd wordt Maelynn ook wakker voor haar eerste voeding. Dus alle kinderen aan het ontbijt, wat vaak de avond ervoor al is klaargemaakt. Tijdswinst! Rond 8.00 uur zijn Liam en Tobin klaar om naar school te gaan. Nora is ook al helemaal klaar, maar zij wacht tot 8.30 uur als ik weer terug ben. 
Ergens tussen 8.00 en 8.10 zitten we in de auto. Als het meezit kunnen we lekker doorrijden tot we bij school zijn. Als we daar om 8.10 zijn, dan zijn we voordat de deuren open zijn op het schoolplein. Maar als je 5 minuten later bent, ben je 10 minuten later op school. Goede rekensom he! Rond 8.15 is het daar zo druk, dat je al in de file terecht komt voordat de school uberhaupt in zicht is. Liam en Tobin zitten vaak genoeg bij mij in de auto en nemen het tieren op andere automobilisten al van mij over (oops!!). Gelukkig gaat het niet verder dan ‘rij eens door joh!’ of ‘ja joh, gooi ‘m er maar voor’ 
Liam is trouwens nog op zoek naar een Citroën C2. Hij heeft alle andere C’s al eens gespot. Dus mocht je er één hebben, rij een langs en Liam is de gelukkigste jongen van de wereld. Of niet, want dan komt hij in een zwart gat terecht en moet hij op zoek naar iets anders 😉

Als we op school zijn worden alle voorbijgaande (ex-)klasgenootjes uitbundig gedag gezegd. Vooral Tobin is daarmee heel enthousiast.
In de auto spreken we al af wie er als eerst naar de klas wordt gebracht. Liam moet al oefenen om zelf naar de klas te gaan (na de kerstvakantie moet hij dat echt zelf doen) en Tobin wil zelf naar de klas, dan groeit hij nog meer dan dat hij al doet! 
Liam staat vaak al op mij te wachten om de klas in te gaan, maar hij wil toch nog een kus en een knuffel (ik koester het!). Voordat ik naar Liam ging, wilde ik Tobin alvast uitzwaaien. Maar zodra hij in de klas is, word ik vergeten. Dus ik ondernam een tweede poging. Weer zag hij mij niet staan (*snik*) totdat hij even van zijn werkje op keek, de klas rond. Toen keek hij weer weg, maar realiseerde zich dat hij een bekend iemand zag staan. Zag er best grappig uit! Nog even gezwaaid en ik liep weer terug naar de auto.
Ik kon trouwens aan Tobin zien dat hij er absoluut geen zin in had. Was ook veel te makkelijk voor hem. Aangeven in welk groepje de minste gezichtjes zaten. Hij had een chagrijnig gezicht! 

Om iets over 8.30 was ik weer thuis en kon ik Nora naar de peuterspeelzaal brengen. Eerst samen een puzzeltje gemaakt en daarna wilde zij kleien. Na een minuutje zei ze ‘jij weg’. Sorry?! Ja, ik hoorde het goed. Ik moest weg. Dat zij het meisje dat voor de zomervakantie nog de grootste moeite had met het afscheid. Huilend bij de juf op schoot ging, omdat het tijd was om de kring in te gaan en de ouders vriendelijk werden verzocht het lokaal te verlaten. 
Nee hoor, gewoon weg. ‘Ga je nog zwaaien dan?’ Nou echt niet dat zij daarvoor van de tafel weg zou lopen. Gelukkig kon ze blijven zitten en mij dan buiten zien zwaaien. Dat ging gelukkig dan wel enthousiast (toen ze bij toeval naar buiten keek).

Als ik dan thuis ben, mag David ook weer naar zijn werk. 2 uurtjes alleen met mijn kleinste meisje en dan mag ik Nora weer ophalen. Nu is het eerst heel even rustig, want Maelynn ligt vast weer te slapen. Daarna heb ik tot 15.00 semi-rust. Maar vanmiddag ontploft de boel. Liam moet om 15.45 bij tennis zijn. Als hij klaar is, rennen we naar de auto om Tobin om 16.40 in het zwembad te droppen. Om 18.00 uur zijn we weer thuis. En vanavond lig ik uitgeput op de bank, te Netflixen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *